Ülke ismi oluşturucu

¶Gerçek ülke adları üç ana yoldan gelir. Birincisi bir halk adının üstüne kara sözcüğü koymaktır: İngiltere — Angiller diyarı — bu yolun en bilinen örneğidir, İzlanda ve İrlanda da aynı kalıptadır. İkincisi Latin eliyle gelir: bir Roma ya da Grek yazarı bir boy köküne -ia ekler ve etiket yapışıp kalır — Gallia, Britannia, Hispania, Dacia. Üçüncüsü dışarıdan gelenlerin düpedüz betimlemesidir; ekvator çizgisini, zengin bir kıyıyı ya da bir aslan sırasını adın içine koyan ülkeler böyle adlandı.

Bitişlerin kendisi coğrafya taşır. Fars -stan öğesi yer demektir ve bir uçtan öbür uca kültür kuşağı çizer: Özbekistan Özbeklerin yeridir, Salstan “tuz, yer” aynı kalıbı uydurma bir ülkeye taşır. Cermen -land öğesi bu dili konuşanlarla birlikte yayıldı — İzlanda’dan başlayıp dilin gittiği her yere: Ferland “demir, anayurt”, Glacland “buz, anayurt”. Grek nesos, yani ada, -nesia ve -esia biçimlerini verir; kümedeki karşılığı Maresia “deniz, ada ülkesi”. Latin -ia hepsinin en taşınabiliridir, çünkü neredeyse her köke yapışır ve anında devlet gibi okunur: Petria “taş, diyar”, Argentia “gümüş, diyar”. Bitişi seçtiğinizde adı kimin verdiğini de sessizce seçmiş olursunuz.

Uydurma uluslarda işe yarayan yol budur. Önce adı veren kültüre karar verin, sonra somut bir şey anlatan bir kök seçin: bir maden, bir renk, bir arazi biçimi, bir yön, bir hayvan. Austr “güney” artı alia “diyar”, Australia adının kurulduğu yolun tam kendisidir; Nov artı terra ise Novterra “yenilik, diyar” verir. Kökü kısa, bitişi uzun tutun ve soyut erdemlerden kaçının; sonuç haritada gerçek ülkelerin yanında durur, uydurulmuş gibi durmaz.