Generator nazw krajów
Nazwy krajów i państw z prawdziwych rdzeni łacińskich, greckich i germańskich, z glosą każdego tematu i każdej końcówki: -ia, -land, -stan, -esia.
Same imiona są angielskie — taka jest tradycja, z której wyrósł ten gatunek. Pod każdym imieniem podajemy, co jego części znaczą po polsku.
Kombinacje w tej formie: 3432
- Luxistan
Lux światło + istan miejsce
światło, miejsce
- Cisatia
Cis ta strona + atia region
ta strona, region
- Teravia
Ter ziemia + avia dziedzina
ziemia, dziedzina
- Ferstan
Fer żelazo + stan miejsce
żelazo, miejsce
- Pratgonia
Prat łąka + gonia dziedzina
łąka, dziedzina
- Saxterra
Sax skała + terra kraina
skała, kraina
- Terobia
Ter ziemia + obia dziedzina
ziemia, dziedzina
- Lunynia
Lun księżyc + ynia kraj
księżyc, kraj
- Novitia
Nov nowość + itia region
nowość, region
- Albterre
Alb biel + terre kraina
biel, kraina
- Luprealm
Lup wilk + realm władztwo
wilk, władztwo
- Septivia
Sept siódemka + ivia dziedzina
siódemka, dziedzina
- Lunovia
Lun księżyc + ovia dziedzina
księżyc, dziedzina
- Ferina
Fer żelazo + ina kraina
żelazo, kraina
- Austrania
Austr południe + ania kraj
południe, kraj
- Ventterra
Vent wiatr + terra kraina
wiatr, kraina
- Asterutia
Aster gwiazda + utia region
gwiazda, region
- Argentia
Argent srebro + ia kraina
srebro, kraina
- Caerobia
Caer błękit + obia dziedzina
błękit, dziedzina
- Luxmarches
Lux światło + marches pogranicze
światło, pogranicze
- Vinavia
Vin winorośl + avia dziedzina
winorośl, dziedzina
- Trinea
Trin trójka + ea kraj
trójka, kraj
- Asteronia
Aster gwiazda + onia kraj
gwiazda, kraj
- Orientutia
Orient wschód + utia region
wschód, region
Jak powstają prawdziwe nazwy krajów
¶Prawdziwe nazwy krajów powstają trzema drogami. Pierwsza to lud plus wyraz na ziemię: Anglia jest nazwą tego rodzaju, podobnie jak nazwy krajów nordyckich, w których drugi człon znaczy po prostu kraj. Druga to latynizacja, w której rzymski albo grecki pisarz dokładał -ia do tematu plemiennego, a etykieta zostawała na stałe: Gallia, Britannia, Hispania, Dacia. Trzecia to zwykły opis dany z zewnątrz, i tak swoje nazwy dostały Ecuador oraz Sierra Leone.
Same końcówki niosą geografię. Perskie -stan znaczy miejsce i ciągnie się przez całą Azję Środkową; Uzbekistan jest tu przykładem najprostszym. Germańskie -land rozchodzi się razem z mówiącymi po germańsku, od lodowych wysp na północy aż po kraje afrykańskie. Greckie nesos, wyspa, daje -nesia oraz -esia w nazwach wielkich archipelagów. Łacińskie -ia jest z nich wszystkich najporęczniejsze, bo doklei się do niemal dowolnego tematu i od razu czyta się jako państwo. Wybierając końcówkę, po cichu wybierasz, kto tę nazwę nadał.
To jest właśnie użyteczna sztuczka przy krajach wymyślonych. Ustal najpierw kulturę nazewniczą, a potem weź temat, który znaczy coś konkretnego: kruszec, barwę, formę terenu, kierunek, zwierzę. Australia powstała dokładnie tak: temat na południe plus końcówka na krainę. Novterra daje „nowość, kraina”, Insesia „ostrów, kraj wyspiarski”. Trzymaj temat krótki, a końcówkę długą, unikaj abstrakcyjnych cnót i wynik stanie na mapie obok krajów prawdziwych, nie wyglądając na zmyślony.
Pytania
Co znaczy -ia na końcu nazwy kraju?
To łaciński i grecki przyrostek, który zamienia temat w nazwę terytorium, z grubsza 'ziemia czegoś'. Pisarze rzymscy używali go bez ustanku i tak powstały Gallia, Britannia oraz Dacia, a późniejsi kartografowie zachowali ten nawyk, stąd Bulgaria i Namibia. Ponieważ dokleja się niemal do wszystkiego, jest najszybszym sposobem, żeby temat przeczytał się jako państwo.
Co znaczy -stan w nazwach krajów?
Stan to po persku miejsce, wyraz spokrewniony z sanskryckim sthana. Uzbekistan jest dosłownie miejscem swojego ludu, a ten sam wzór powtarza się w całym pasie perskiego wpływu kulturowego, od gór kaukaskich przez Azję Środkową aż po Azję Południową. Użycie tej końcówki zakłada więc tamtą tradycję nazewniczą, a nie europejską, i mówi czytelnikowi, gdzie na twojej mapie leży ten kraj.
Jak wymyślić nazwę kraju, żeby brzmiała prawdziwie?
Weź konkretny temat o prawdziwym znaczeniu, a potem dołóż końcówkę, która sygnalizuje kulturę nazewniczą. Łacińskie -ia na państwo nazwane przez dawne imperium, -land na nazwę własną germańską, -stan na perską, -esia na grupę wysp. Unikaj abstraktów w rodzaju chwały czy wolności: prawdziwe kraje nazywa się od ludów, miejsc i rzeczy. Aurland daje „złoto, ojczyzna”, Salistan „sól, miejsce”.
Dlaczego tyle państw wyspiarskich kończy się na -nesia?
Bo greckie nesos znaczy wyspa. Polinezja została ukuta w XIX wieku przez geografów jako 'wiele wysp'. Mikronezja to 'wyspy małe', a odpowiednik na 'wyspy czarne' powstał w tej samej serii. Indonezja zbudowana jest identycznie, z rdzenia indyjskiego plus nesos. Końcówka jest więc wymysłem uczonych, a nie nazwą rodzimą, i właśnie dlatego występuje seriami, a nie pojedynczo.
Czym różni się nazwa kraju od nazwy królestwa?
Nazwa kraju jest zwykle terytorialna i bezosobowa: nazywa ziemię albo ludzi, którzy na niej mieszkają. Nazwa królestwa częściej stoi na władcy, stolicy albo granicy i sięga po człony w rodzaju -mark, -gard czy -realm. Jeśli chcesz państwa, które przeżyło swoją dynastię, bierz końcówki krajowe; nasz zestaw królestw robi to drugie.