Generator imion krakenów
Imiona krakenów ze staronordyckich i północnomorskich wyrazów o głębi, tonięciu i drodze wielorybów, z glosami i ze skaldycznym kenningiem.
Same imiona są angielskie — taka jest tradycja, z której wyrósł ten gatunek. Pod każdym imieniem podajemy, co jego części znaczą po polsku.
Kombinacje: 5 538 624
- Myrkvaldr Sandsalr
Myrk mroczna mgła + valdr dzierżyciel
mroczna mgła, dzierżyciel
Sand ławica piaskowa + salr sala
ławica piaskowa, sala
- Idahrifa Saltgata
Ida wir + hrifa porywanie
wir, porywanie
Salt solanka + gata ścieżka
solanka, ścieżka
- Beinbol Drekreid
Bein kość + bol legowisko
kość, legowisko
Drek drakkar + reid jazda
drakkar, jazda
- Djupsvelgr Aramork
Djup głębia + svelgr pożeracz
głębia, pożeracz
Ara wiosło + mork las
wiosło, las
- Fjaraulfa Araheimr
Fjara brzeg odpływu + ulfa wilczyca
brzeg odpływu, wilczyca
Ara wiosło + heimr dom rodzinny
wiosło, dom rodzinny
- Talgap Laxmork
Tal rozrachunek + gap przepaść
rozrachunek, przepaść
Lax łosoś + mork las
łosoś, las
- Hraunormr Hvalfold
Hraun pole lawy + ormr wąż
pole lawy, wąż
Hval wieloryb + fold ziemia
wieloryb, ziemia
- Rekaslonga Ernisetr
Reka dryf + slonga proca
dryf, proca
Erni orzeł + setr siedziba
orzeł, siedziba
- Lonbein Hafbol
Lon laguna + bein kość
laguna, kość
Haf otwarte morze + bol legowisko
otwarte morze, legowisko
- Foradreki Knarrastigr
Forad niebezpieczeństwo + reki tułacz
niebezpieczeństwo, tułacz
Knarra statek kupiecki + stigr ścieżka
statek kupiecki, ścieżka
- Dufunda Bylgjufjall
Duf zanurzanie + unda rana
zanurzanie, rana
Bylgju bałwan morski + fjall góra
bałwan morski, góra
- Blodslod Fiskstod
Blod krew + slod ślad
krew, ślad
Fisk ryba + stod przystań
ryba, przystań
- Svartleggr Mavsvollr
Svart czerń + leggr kość kończyny
czerń, kość kończyny
Mavs mewa + vollr płaski grunt
mewa, płaski grunt
- Myrkvasoga Stormvollr
Myrkva zaciemnienie + soga ssanie
zaciemnienie, ssanie
Storm wicher nawałnicy + vollr płaski grunt
wicher nawałnicy, płaski grunt
- Neshaus Svanbraut
Nes przylądek + haus czaszka
przylądek, czaszka
Svan łabędź + braut droga
łabędź, droga
- Straumblastr Fleyvollr
Straum nurt + blastr podmuch
nurt, podmuch
Fley naczynie + vollr płaski grunt
naczynie, płaski grunt
- Rostfylgja Svanfold
Rost nurt pływowy + fylgja duch opiekuńczy
nurt pływowy, duch opiekuńczy
Svan łabędź + fold ziemia
łabędź, ziemia
- Midskjol Ulfbol
Mid łowisko + skjol osłona
łowisko, osłona
Ulf wilk + bol legowisko
wilk, legowisko
- Druknskelfir Hrafnbyggd
Drukn tonięcie + skelfir grzechotka
tonięcie, grzechotka
Hrafn kruk + byggd osada
kruk, osada
- Kolgaslonga Ernislod
Kolga chłodna fala + slonga proca
chłodna fala, proca
Erni orzeł + slod ślad
orzeł, ślad
- Nafntorg Stormbyggd
Nafn imię + torg targ
imię, targ
Storm wicher nawałnicy + byggd osada
wicher nawałnicy, osada
- Bjargsaugr Araengi
Bjarg turnia + saugr przyssawka
turnia, przyssawka
Ara wiosło + engi łąka
wiosło, łąka
- Kolgayla Drekteigr
Kolga chłodna fala + yla zawodzenie
chłodna fala, zawodzenie
Drek drakkar + teigr pas ziemi
drakkar, pas ziemi
- Beinkjolfar Isateigr
Bein kość + kjolfar kilwater
kość, kilwater
Isa lód + teigr pas ziemi
lód, pas ziemi
Jak powstają imiona krakenów
¶Nordyckim poprzednikiem krakena jest hafgufa, morski wyziew. Konungs skuggsjá, trzynastowieczne zwierciadło królewskie, opisuje ją jako wyspę, która wyspą nie jest – i to jest rejestr, w którym pracują te imiona: Haf otwarte morze, Djup głębia, svelgr pożeracz, a zarazem wir, Gufa morski wyziew, kraki osęka, od której najpewniej pochodzi samo słowo kraken. Element pierwszy ustawia wodę, element drugi nazywa rzecz, która w niej siedzi.
Staronordycki znakuje rodzaj na rzeczowniku, więc zestawy są tu gramatyczne, a nie ozdobne. Męskie elementy końcowe kończą się na r: bakr grzbiet, ormr wąż, svelgr pożeracz, drangr ostaniec morski, skelfir ten, który wprawia w drżenie. Żeńskie kończą się na a: hrina wrzask, fylgja duch opiekuńczy, valva wieszczka, hvirfla wirowanie. Zestaw nieznakowany bierze rzeczowniki nijakie – Kaf zanurzenie, Djup głębia, El śnieżna nawałnica, Mid łowisko – i pasuje rzeczy, o której mówi się jak o pogodzie.
Drugie imię jest kenningiem morskim i nazywa wodę, którą stworzenie trzyma. Skaldowie nie mówili „morze”; mówili hvalvegr droga wielorybów, svanbraut droga łabędzi, selbad kąpiel foki, fiskheimr dom rodzinny ryby. Zestawienie stworzenia z drogą, polem albo salą daje kawał oceanu i roszczenie do niego, a to jedyny rodzaj terytorium, jaki kraken może trzymać. Żeglarze mierzą potem to roszczenie w kablach i trzymają się poza jego granicą.
Pytania
Jakie imiona krakenów brzmią dobrze?
Weź wyraz o wodzie i wyraz o ciele, a resztę zrobi nordycki: Djupsvelgr, Marbakr, Hvalkjaftr, Svartormr. Element pierwszy trzymaj konkretnie – głębia, czerń, chłód, nurt, lina – bo grozą starych relacji jest rozmiar i głębokość, nie złośliwość. Kraken nazwany pożeracz głębiny albo szczęka wieloryba nie potrzebuje przed sobą żadnego przymiotnika.
Czym jest kraken w źródłach nordyckich?
Występuje jako hafgufa, morski wyziew. Konungs skuggsjá wymienia go obok lyngbakra, wrzosowego grzbietu – wieloryba tak wielkiego, że załogi wysiadają na niego i rozpalają ognie. Oba są tam opisane jako zagrożenia nawigacyjne, nie jako potwory. Samo słowo kraken jest późniejsze i skandynawskie, a wywodzi się zwykle od kraki, drąga z hakami, od kształtu ramion.
Czy kraken ma rodzaj?
Imiona mają, bo mają go rzeczowniki staronordyckie. Elementy męskie kończą się na r, żeńskie na a, a rzeczowniki nijakie nie biorą ani jednego, ani drugiego. Jeśli chcesz, żeby stworzenie czytało się jak zwierzę, użyj zestawów rodzajowych; jeśli jak zjawisko, o którym rybacy rozmawiają niczym o pogodzie, weź zestaw nijaki – i tak właśnie mówią o nim relacje średniowieczne.
Czym jest kabel jako miara?
Żeglarską jednostką długości: dziesiątą częścią mili morskiej, około stu osiemdziesięciu pięciu metrów, pierwotnie długością okrętowej liny kotwicznej. Dla krakena jest to miara użyteczna, bo mówi o odległości, na której przestaje być bezpiecznie: załogi w starych relacjach opisują, że morze robi się dziwne kilka kabli od burty, i sterują według tego, a nie według tego, co widzą.
Czym jest kenning morski?
Skaldycznym złożeniem, które nazywa rzecz, krążąc wokół niej. Morze to droga wielorybów, droga łabędzi, kąpiel foki; okręt to koń fali. Kenningi były dla wiersza nordyckiego sposobem radzenia sobie ze stałym metrum i niewielkim słownikiem, a jako nazwy terytorium działają znakomicie, bo każdy z nich opisuje tę samą wodę z punktu widzenia innego stworzenia.