Generator imion celtyckich
Imiona galijskie i brytońskie z elementów poświadczonych na monetach i w inskrypcjach rzymskich, każdy z prawdziwym znaczeniem.
Same imiona są angielskie — taka jest tradycja, z której wyrósł ten gatunek. Pod każdym imieniem podajemy, co jego części znaczą po polsku.
Kombinacje: 139 936
- Vindouxellos of the Senones
Vindo biel + uxellos wysokość
biel, wysokość
of the Senones starszy lud
starszy lud
- Cintumora of the Senones
Cintu pierwszeństwo + mora morze
pierwszeństwo, morze
of the Senones starszy lud
starszy lud
- Gabrobetuon of the Nemetes
Gabro kozioł + betuon brzozowy zagajnik
kozioł, brzozowy zagajnik
of the Nemetes lud świątyni
lud świątyni
- Ateleucos of the Morini
Ate odnowienie + leucos blask
odnowienie, blask
of the Morini lud morza
lud morza
- Catumaga of the Carnutes
Catu bitwa + maga pole
bitwa, pole
of the Carnutes rogaty lud
rogaty lud
- Senoeburon of the Atrebates
Seno starość + eburon cisowy gaj
starość, cisowy gaj
of the Atrebates osadnicy
osadnicy
- Argiogabros of the Allobroges
Argio srebro + gabros kozioł
srebro, kozioł
of the Allobroges obca ziemia
obca ziemia
- Mandomarca of the Brigantes
Mando kucyk + marca klacz
kucyk, klacz
of the Brigantes wyniosły lud
wyniosły lud
- Ateritum of the Cornovii
Ate drugi + ritum bród
drugi, bród
of the Cornovii lud rogu
lud rogu
- Ialotascos of the Carnutes
Ialo polana + tascos borsuk
polana, borsuk
of the Carnutes rogaty lud
rogaty lud
- Nemetocarna of the Brigantes
Nemeto sacrum + carna róg
sacrum, róg
of the Brigantes wyniosły lud
wyniosły lud
- Lituglanon of the Atrebates
Litu święto + glanon czyste źródło
święto, czyste źródło
of the Atrebates osadnicy
osadnicy
- Segolanos of the Ordovices
Sego zwycięstwo + lanos równina
zwycięstwo, równina
of the Ordovices wojownicy młota
wojownicy młota
- Medumaga of the Senones
Medu miód pitny + maga pole
miód pitny, pole
of the Senones starszy lud
starszy lud
- Litanoabona of the Bituriges
Litano rozległość + abona rzeka
rozległość, rzeka
of the Bituriges królowie świata
królowie świata
- Tigernocintus of the Allobroges
Tigerno pan + cintus pierwszeństwo
pan, pierwszeństwo
of the Allobroges obca ziemia
obca ziemia
- Nemetobriga of the Eburones
Nemeto sacrum + briga wzgórze
sacrum, wzgórze
of the Eburones lud cisu
lud cisu
- Cambotegos of the Allobroges
Cambo krzywizna + tegos dom
krzywizna, dom
of the Allobroges obca ziemia
obca ziemia
- Cambogenos of the Ordovices
Cambo krzywizna + genos narodziny
krzywizna, narodziny
of the Ordovices wojownicy młota
wojownicy młota
- Carnomaglana of the Senones
Carno róg + maglana zwierzchnik
róg, zwierzchnik
of the Senones starszy lud
starszy lud
- Boducondate of the Ordovices
Bodu wrona + condate zbieg rzek
wrona, zbieg rzek
of the Ordovices wojownicy młota
wojownicy młota
- Bannomatus of the Senones
Banno szczyt + matus niedźwiedź
szczyt, niedźwiedź
of the Senones starszy lud
starszy lud
- Tritomara of the Cornovii
Trito trzeci + mara wielkość
trzeci, wielkość
of the Cornovii lud rogu
lud rogu
- Carnonemeton of the Caturiges
Carno kopiec kamienny + nemeton sanktuarium
kopiec kamienny, sanktuarium
of the Caturiges królowie bitwy
królowie bitwy
Jak powstaje imię kontynentalnych Celtów
¶Ten zestaw świadomie nie jest irlandzki, szkocki ani walijski. Bierze z galijskiego i wczesnego brytońskiego – z celtyckiego, który zapisali geografowie greccy, pisarze rzymscy oraz legendy monet i inskrypcje Galii i Brytanii od około III wieku przed naszą erą do III wieku po niej. To formy starsze od późniejszych: catu daje irlandzkie cath i walijskie cad, vindo – finn i gwyn, rix – ri i rhi.
Imię to dwa złożone wyrazy, a drugi niesie zwykle rangę albo czynność. Catu, bitwa, plus rix, król, daje Caturix – „bitwa, król”. Sego, zwycięstwo, z maros, wielkość, daje Segomaros. Dubno, głębia i świat zarazem, z rix daje Dubnorix; vindo, biel, z vassos, sługa, daje Vindovassos. Formy żeńskie kończą się na -a, nie na -os, więc ten sam zasób daje Vindomaros i Vindomara, a odpowiednikiem rix jest rigana, królowa.
Z tych samych wyrazów budowano nazwy miejsc, dlatego tyle dzisiejszych miast je jeszcze nosi. Duno to gród warowny, durum – miasto obwarowane, briga – wzgórze, magus – pole targowe, lanum – równina, bona – fundament. Vindobona, biel i fundament, to Wiedeń; Mediolanum, środek i równina, to Mediolan. Nemeton był świętym gajem, a condate – zbiegiem rzek.
Pytania
Czym różnią się imiona celtyckie od irlandzkich?
Irlandzkie to jedna gałąź celtyckich, i w zapisie gałąź późna. Imiona z tego zestawu są galijskie i brytońskie, zapisane tysiąc lat przed źródłami irlandzkimi, w postaciach takich jak Caturix czy Segomaros. Irlandzkie Conall i walijskie Cynwal wywodzą się oba ze wspólnoceltyckiego Cunovalos, więc forma celtycka jest tu rodzicem, a nie wariantem.
Czy to prawdziwe imiona celtyckie?
Elementy są poświadczone: stoją w inskrypcjach, w legendach monet i u autorów starożytnych. Wiele połączeń z tego zestawu to imiona udokumentowane, na przykład Caturix, Segomaros, Dubnorix i Vindomaros. Pozostałe są nowymi zestawieniami tego samego zasobu, utworzonymi według reguły, którą język naprawdę stosował – bo właśnie tak galijski nowe imiona wytwarzał.
Co znaczy -rix na końcu imienia celtyckiego?
Rix to król, z tego samego rdzenia indoeuropejskiego co łacińskie rex i sanskryckie radźa. Stoi na końcu złożenia, a element pierwszy je określa: Dubnorix daje linię „głębia, król”, Caturix – „bitwa, król”, a chodzi odpowiednio o króla świata i o króla bitwy. Odpowiednikiem żeńskim jest rigana, królowa, która przetrwała w irlandzkim rígan.
Czy Celtowie mieli nazwiska?
Nie w dzisiejszym rozumieniu. Człowieka umieszczało się przez ojca i przez lud, więc inskrypcja galijska podaje imię, czasem patronimik na -cnos, czyli syn, oraz plemię. Nazwy plemienne same coś znaczą i dlatego stoją w tym zestawie w miejscu nazwiska: Bituriges to królowie świata, Eburones – lud cisu, Brigantes – lud wyniosły.
Jak czytać imiona galijskie?
Z grubsza tak, jak są zapisane, ale po łacinie, nie po polsku: c czytamy zawsze jak k, więc Caturix zaczyna się od twardego ka-, a nie od polskiego ca-. Ou to długie u, a końcowe -os i -us wybrzmiewają. Segomaros ma akcent na trzeciej sylabie. Pisownia idzie za inskrypcjami alfabetem łacińskim, więc v i u wymieniają się swobodnie, tak jak u rzymskich skrybów notujących galijski.